9 Łódzka Drużyna Harcerzy "Leśni" im. Jana Piwnika "Ponurego"

Jan Piwnik urodził się 31 sierpnia 1912 roku , we wsi Janowice w Górach Świętokrzyskich. Był drugim z czworga dzieci Zofii i Jana Piwników. W czasie pierwszej wojny światowej ich dom uległ zniszczeniu. Po wojnie dom został odbudowany, a Janek pomagał rodzicom w pracach gospodarczych. Skończył szkołę powszechną, a jego pragnieniem była kontynuacja nauki w gimnazjum w Ostrowcu Świętokrzyskim. Jako chłopski syn nie dostał się za pierwszym razem, jednakże był na tyle uparty, że w końcu udało mu się. W nauce miał dobre wyniki. To, a także jego waleczna postawa zdobyły mu szacunek wśród kolegów z miasta. Spośród szkolnych przedmiotów najbardziej zainteresowała go historia. W 1932 roku zdał maturę i wybrał Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po ukończeniu tej szkoły nie widział dla siebie miejsca w rodzinnej wsi. Dostał się do Szkoły Oficerów Policji w Mostach Wielkich, którą ukończył w kwietniu 1938 roku. Następnie przez rok dowodził kompanią szkolną w Golędzinowie. Wojna zastała go na Śląsku. Jego kompania walczyła z nieprzyjacielem i jednocześnie wycofywała się. Wreszcie dostali rozkaz udania się na Węgry. Jeszcze we wrześniu ppor. Piwnik znalazł się w obozie dla internowanych w Felsopakony-puszta. Tam przygotowywał ucieczki za co dostał dwumiesięczny areszt w cytadeli budapeszteńskiej. Następnie trafił do obozu w Jolsva. W pierwszych dniach kwietnia 1940 wydostał się stamtąd i przedostał do Francji, gdzie walczył w Pułku Artylerii Ciężkiej, w czerwcu 1940 przedostał się do Anglii. Tam zgłosił się do tworzonych oddziałów Cichociemnych. W nocy z 7 na 8 listopada 1941 skoczył do Polski.