Kobuz ptak z rodziny sokołowatych, rzędu ptaków drapieżnych.

Osiąga 34 cm długości i 80 cm rozpiętości skrzydeł.

Samica jest większa od samca o 1/3-1/4 długości. Upierzenie obu płci jednakowe: wierzch głowy łupkowoczarny, na jasnym policzku wyraźny czarny "wąs", grzbiet ciemnoszary, pokrywy podskrzydłowe i nogawice rude, spód ciała biały, brunatnie kreskowany, nogi zielonożółte, dziób szaroniebieski.

Zamieszkuje obrzeża lasów w pobliżu polan, parki i zadrzewienia śródpolne. Znakomicie lata – na otwartej przestrzeni potrafi schwytać nawet jaskółki i jerzyki. Zajmuje gniazda wrony lub gawrona położone na wysokim drzewie na skraju lasu.

Kobuz poluje w locie na małe ptaki i większe owady. Wyprowadza 1 lęg w roku, w zniesieniu 2-5 jaj, które wysiadują oboje rodzice przez ok. 28 dni. Młode opuszczają gniazdo po ok. 25 dniach.

Kobuz występuje w prawie całej Eurazji, poza północnymi rejonami, na skrajach dużych kompleksach leśnych lub w kępach wysokich zadrzewień w pobliżu łąk i bagien. Zimuje w Afryce. W Polsce niezbyt liczny lęgowo w całym kraju. Chroniony.

Baden-Powell Robert Stephenson Smyth (1857-1941), generał angielski. Twórca skautingu. Służył w wojsku i policji w Indiach, Afganistanie, Południowej Afryce oraz w brytyjskim wywiadzie w Europie.

W lipcu 1907 zorganizował pierwszy obóz młodzieżowy. Utworzył Związek Brytyjskich Skautów, organizował światowe zloty skautów w Londynie. W wychowaniu młodzieży kładł nacisk na solidaryzm społeczny i wychowanie w duchu apolitycznym i religijnym.

Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, ZHR, organizacja harcerska powstała w 1989 z połączenia większości środowisk Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej (działającego półkonspiracyjnie wewnątrz Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP), od 1983, formalnie od 1988) z niezależnymi środowiskami harcerskimi.

Założenia programowe opiera na zasadach etyki chrześcijańskiej i tradycjach narodowych, nawiązując do dorobku ZHP z lat 1918-1945. Nie uznaje obecnego ZHP za kontynuatora przedwojennego Związku i działa od niego niezależnie. Przewodniczącym ZHR w latach 1989-1993 był Tomasz Strzembosz, następnie funkcję tę objął (i sprawuje już drugą kadencję) harcmistrz Feliks Borodzik.

W 1993 ZHR połączył się, zachowując nazwę, z działającym głównie w południowej Polsce ZHP - 1918. W 1989 skupiał blisko 8 tys. członków, w 1998 ok. 20 tys.