Idea wędrownictwa
Wędrownicy tworzą obok zuchów i harcerzy, trzecią gałąź Organizacji Harcerzy. Są to chłopcy w wieku 16-21 lat, w wieku, w którym zaczyna się świadomie podejmować decyzje, szuka autorytetów i dalszej drogi życiowej. Postawa dojrzałego wędrownika i cel jaki chcemy osiągnąć w pracy wychowawczej jest zapisany w idei stopnia Harcerza Rzeczypospolitej, zdobycie którego wieńczy działanie wędrownika w drużynie. Odtąd wychowanek drużyny wyrusza już samodzielnie w dorosłe życie, co oczywiście nie oznacza zerwania kontaktu z organizacją, a jedynie otwiera kolejne nowe wyzwania na polu harcerskiej służby. Za regulaminem stopni harcerzy ZHR zacytujmy: "Harcerz Rzeczypospolitej żyje według chrześcijańskiego systemu wartości. Kieruje się zasadami etyki w różnych przejawach swej aktywności (polityka, biznes itd.). Jest odpowiedzialny za swoją osobę i swoje powołanie. Przygotowuje się do podjęcia obowiązków wynikających z powołania. Pracuje, bądź studiuje, ma sprecyzowane plany zawodowe. Czuje się odpowiedzialny za wspólnoty, które tworzy. Jest aktywnym obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, świadomym tożsamości narodowej". Nazwa harcerze-wędrownicy lub po prostu wędrownicy pojawiła się i zyskała popularność w drugiej połowie lat trzydziestych. Po wojnie obowiązywała w ZHP poza granicami kraju. Nazwa ta ma przynajmniej dwa podstawowe znaczenia. Pierwsze, zasadnicze, łączy się z istotą pracy harcerskiej prowadzoną wśród dorastającej młodzieży, a mianowicie wprowadzeniem na szlak wędrówki przez życie. Wędrówka, w tym rozumieniu, to szukanie swojego miejsca w społeczeństwie, poszukiwanie prawdziwych wartości, zawiązywanie przyjaźni, gdzie następuje wspólne umacnianie się, wspieranie w trudnym okresie podejmowania zasadniczych wyborów i kształtowania własnej osobowości. Drugie znaczenie będące bardzo dobrym odbiciem zainteresowań na tym etapie dorastania, a będące jednocześnie wskazówką dla drużynowego przy konstruowaniu programu, to zwyczajna wędrówka turystyczna, chęć poznawania nowych miejsc, nawiązywania znajomości, wyruszania z plecakiem w nieznane, nocowania pod gołym niebem, śpiewania przy ognisku do białego rana, robienia wszystkiego z fantazją, humorem i bez szablonu. Graficznie idea wędrownictwa jest zawarta w symbolu ogniska składającego się z trzech płomieni i trzech polan.